BELZEBÀ

BELZEBÀ.

Deze zong mijn moeder voor mij toen ik heel klein was. Ik vond het eng en leuk te gelijk. Zij had het zelf geleerd toen zij klein was en in het weeshuis woonde.

Belze-Belzebà
quando la notte in ciel verrà
sulla sua scopa a cavalcioni la Strega Carbone sen va,
gridando sen va,
nel grande mistero del Bosco più Nero,
nel cuore della notte!

Con la Belze-Belzebà
mille cornacchie fan "cracra"!
e gli sparvieri e i gufi seguono tutti la strega che va,
facendo "cucuuu!"
E lei con l'ombrello
combatte con un pipistrello che vola su e giù!

Trema il bosco inter
nessuno la strega vuol veder
gli uccelli nel nido stanno zitti, zitti, zitti,
non fanno neppure "cicì"" !

Le farfalle e i fior
vedendola cambian di color
persino la luna si nasconde tra le nubi
con tutte le stelle del ciel!!

Belze-Belzebaa
als de nacht in de hemel komt
op haar bezem als op een paard de Strega Carbone gaat,
schreeuwend gaat,
in het grote mysterie van het Zwartste Bos
in het hart van de nacht!

Met de Belze-Belzebaa
duizende kraaien zeggen "krakra"!
en de valken en de uilen volgen allemaal de heks die vliegt,
en zeggen "oehoeh!"
En zij met de paraplu
vecht tegen een vleermuis die op en neer vliegt!

Het hele bos beeft,
niemand wil het heks zien
de vogels in hun nest zitten stil, stil, stil,
zij zingen niet eens "tjip-tjip"!

De vlinders en de bloemen
veranderen van kleuren als zij haar zien,
zelfs de maan verstopt zich achter de wolken
met alle sterren van de hemel!!