LEZING BIJGELOOF - PART X - NAPELS, SPOOKVERHALEN

Spookverhalen zijn in Napels altijd heel populair geweest. Er zijn talloze gebouwen en plekken in en rondom de stad die verbonden zijn aan spannende legendes en verschijningen van dolende geesten. 
Een hele bijzondere is de Romeinse ruïne van Villarosa, ook door de vissers Palazzo degli Spiriti (Paleis van de Geesten) genoemd, vanwege zijn sinistere uitstraling. Volgens de legende verschijnt daar 's nachts een melancholische, lichtgevende figuur die gedichten in het Latijn declameert: het spook van de Romeinse dichter Vergilius, die filosofie en magische kunsten in de neo-pythagorische school van Posillipo beoefende en onderwees, en volgens zijn vijanden de wateren vergiftigd zou hebben met zijn drankjes en occulte energieën.
 

Palazzo degli Spiriti, Napels

Het eilandje van Gaiola, bij de golf van Napels, staat echter bekend om tal van angstaanjagende legendes. In de Oudheid, de eigenaar Publius Vedius Pollionis, kweekte daar in een kuip moeralen die gevoed werden met opstandige of zieke slaven. Volgens een andere legende, werd de godin Venus Euplea boos omdat haar cultus op het eilandje werd opgeheven door de christenen, en vervloekte de omgeving.
Het wordt gezegd dat dit eilandje, in het begin van de negentiende eeuw, werd bewoond door een kluizenaar die door de lokale bevolking de bijnaam kreeg "Lo Stregone" (de tovenaar), die leefde van de aalmoes van lokale vissers. Er zijn vele bootongelukken in de buurt van dit eiland gebeurd, en daarom wordt Gaiola door de inwoners van Napels als jellata (vervloekt) beschouwd.

Het sinistere eilandje Gaiola

Op het eiland bevindt zich een grote villa uit de achttiende eeuw die nu in verval aan het raken is. Veel van de mensen die in deze villa woonden of verbleven, hebben tegenspoed in de familie of nare ongelukken gehad.
Einde negentiende eeuw ging het vissersbedrijf  van Luigi De Negri, eigenaar van de villa waar hij zijn hoofdkantoor had, bankroet. 
In 1911 brak het schip van de markies Gaspare Albenga tegen de rotsen, toen hij richting Gaiola wilde varen.
In 1926 was het eiland verbonden met het vasteland door een kabelbaan. Op een stormachtige nacht brak de kabel door toen een Duitse vrouw, Elena Von Parish, terugkeerde naar het eiland, waar zij als gast verbleef  bij de toenmalige bewoners van de villa Hans Praun en Otto Grumbach. Deze twee mannen pleegde niet veel later zelfmoord.
In 1931 verzonk een bootje met kinderen aan boord die waagde richting het eilandje te varen. 
De villa werd in de jaren 1950 gekocht door Maurice Sandoz, eigenaar van het bekend farmaceutisch bedrijf, die later in een psychiatrisch inrichting zelfmoord pleegde.
De volgende eigenaar, de Duitse baron Paul Karl Langheim, ging na enkele pogingen om het eiland met feestjes en evenementen een andere faam te geven, werkelijk failliet.
Giovanni Agnelli, eigenaar van de automultinational FIAT, kocht in de jaren 1960 de villa, en later, door de decennia heen tot heden, kreeg zijn familie een reeks vroegtijdige doden. Agnelli verkocht de villa aan de familie Getty: in 1973 werd Paul Getty II ontvoerd door de 'Ndrangheta (Calabrische mafia): nadat de jongen geamputeerd werd van een oor, die per post naar de familie  verstuurd werd,  werd besloten het losgeld van 17 miljoen dollar te betalen om hem te bevrijden.
In 1978 werd de villa gekocht door Gianpasquale Grappone, eigenaar van de Lloyd Centauro. Het bedrijf ging vrij snel achterna failliet, en de dag dat hij gearresteerd werd vanwege zijn schulden, ging zijn vrouw dood in een auto-ongeluk. 
Tegenwoordig is het eiland eigendom van de regio Campania, maar er wordt daar niet meer geïnvesteerd.  

Een bijzondere spook dwaalt in de kerk van de Incoronata del Buonconsiglio: een jonge vrouw, die de dag voor haar huwelijk overleed aan tuberculose in de 19de eeuw, verschijnt in haar bruidsjurk, in tranen zittend op de trap van de kerk, maar kan alleen gezien worden door ongetrouwde vrouwen die nog geen man hebben gevonden.

In het paleis Castel Nuovo (ook Maschio Angioino genoemd) spookt het van de vele minnaars die  koningin Jeanne d'Anjou II (1373-1435) liet vermoorden nadat zij met haar naar bed waren geweest. Haar bijnaam was daarom "Mantide" (bidsprinkhaan). Niet veel van deze minnaars overleefden een affaire met de koningin. Zij versierde jonge mannen in haar directe omgeving, maar vaak waren het ook jongens van volkse afkomst: vissers, staljongens, straatdieven die zij liet ronselen met valse beloftes, en om zeker te zijn dat het geheim niet bekend werd, zorgde zij dat de stakkers gedood werden in de kerkers van het kasteel en vervolgens in een put gegooid. 

Een gezelliger, onschuldig spook is het meisje van het Gran Caffè Patisserie Gambrinus, die rond november en december ronddwaalt en gebakjes uit de bordjes van de klanten en uit het laboratorium steelt. Zij houdt vooral van noga, en veel gasten van het café beweren dat zij daar een meisje met kleding uit begin 1900 gezien zouden hebben dat plotseling tussen de tafeltjes en de stoelen verschijnt.

De vitrine met gebakjes in het Café Gambrinus, Napels